Vrijdag 16 oktober opende wethouder Peter Mols in het cultuurhistorische Museum W de groepstentoonstelling ‘I Didn't Cross The Border, The Border Crossed Me’. Deze nieuwe tentoonstelling gaat over zichtbare en onzichtbare grenzen: landsgrenzen, culturele grenzen, normen rond gender en seksualiteit, ideeën over thuis en herkomst, en scheidslijnen tussen wat acceptabel is en wat afwijkend. Nog tot en met 14 maart te zien: Museum W, Meikoel 2 in Weert.
De tentoonstelling is samengesteld door curator Haiko Sleumer en omvat werk uit de collecties van Museum W, Collectie G+W Nederland en Jo Brunenberg en nieuw werk van jonge kunstenaars. De vormgeving is in handen van Kiki van Eijk en Joost van Bleiswijk van ontwerpstudio Kiki & Joost uit Eindhoven.
In elke zaal is 'spoken word' te horen van Salma Ali, voormalig stadsdichter van Weert. In haar teksten spreekt zij, op basis van persoonlijke ervaringen, over thema's als identiteit en opgroeien tussen twee culturen. Haar bijdrage verbindt de diversiteit aan verhalen, beelden, tekeningen en schilderijen in de tentoonstelling. Els Huver van de Kopsalon maakt de geluidsbeelden die de teksten van Salma dragen.
Bijzonder is het kunstwerk ‘Kids Map Weert’ (2026) van Frans van Hoek. In dit werk lieten 23 leerlingen van groep 3/4 van de Weerter basisschool De Kameleon hun fantasie de vrije loop: zij tekenden een wereldkaart waarop alleen de contouren van de continenten waren aangegeven. Het resultaat is een wereldkaart zonder volwassen logica, vanuit een kinderlijk perspectief.
Het thema zichtbare en onzichtbare grenzen
Grenzen zijn denkbeeldige lijnen: subjectief, eindeloos en abstract. Pas als ze worden vastgelegd – op een kaart, in een wet of in ons collectieve bewustzijn – krijgen ze ingrijpende betekenis. Dit geldt niet alleen voor fysieke grenzen, maar ook voor onzichtbare maatschappelijke en normatieve scheidslijnen: grenzen die worden gevormd door overtuigingen, verwachtingen en ideeën. Ze bieden houvast, maar beperken ook. Ze scheppen barrières tussen wat we als acceptabel of afwijkend beschouwen, tussen normaal en anders. De deelnemende kunstenaars onderzoeken in de tentoonstelling onderwerpen als migratie, ontheemding, oorlog, macht, queerness, intimiteit, geloof, familiegeschiedenis en het lichaam.
Waar mensen zijn, zijn grenzen. En waar grenzen zijn, worden ze betwist, overschreden, opgerekt, bewaakt en bevochten. Ook de stad Weert heeft een bijzondere grensgeschiedenis. Bij het ontstaan en de afsplitsing van België van Nederland had Weert te maken met een groot politiek en territoriaal grensgeschil. Hoewel de stad zich in eerste instantie aansloot bij de Belgische Revolutie, werd zij uiteindelijk tegen de wil van de lokale bevolking aan Nederland toegewezen. Nog tot in de 21e eeuw bleef er op sommige grenspunten onduidelijkheid bestaan over de grens en pas in 2024 werd dit grensgeschil officieel ‘opgelost’ toen Nederland een laatste overgebleven stukje grond formeel aan België overdroeg.
De tentoonstelling ‘I Didn’t Cross The Border, The Border Crossed Me’ toont, net zoals deze lokale geschiedenis, hoe grenzen door de mens zelf worden gemaakt en veranderd.
Voor meer informatie, zie de website van het museum: www.museumw.nl
